Reliëf en tekening

Reliëfs en tekeningen in steen

Het maken van reliëfs en tekeningen in steen is sinds een paar jaar een nieuwe richting die ik ben ingegaan. Werken in steen is een van mijn grootste passies. Dat daar de reliëfs en tekeningen in steen zijn bijgekomen is een uitkomst. Zo kan ik nog meer ideeën realiseren!

Een apart hoofdstuk bij de reliëfs en tekeningen in steen vormen de Odes of Hommages aan andere kunstenaars, zoals; Franz Marc (Toren van Blauwe Paarden), Albrecht Dürer (Walrus en Vleugel van een Blauracke), Rembrandt van Rijn (Slapende Hond), Lucien Freud (Dode Reiger).


Tegels bij de Kunstkaartendoos luxe-editie

Bij de luxe editie van de kunstkaartendoos zitten unieke tegels van hardsteen met daarop een tekening in de steen gegraveerd en uitgehakt.
Van deze luxe-editie kaartendoos met tegel van 20x20cm zijn nog enkele exemplaren te koop. Kijk daarvoor op de pagina aanbieding. Daar is tevens meer informatie te vinden over deze bijzondere uitgave.


Miniaturen

Kort geleden maakte ik een aantal tekeningen in steen van een kleiner formaat, een serie miniaturen van 10x10cm onder andere voor de miniaturen tentoonstelling in Museum Mohlmann (zomer 2019) en voor de visitekaartjes tentoonstelling in Galerie Paterswolde (winter 2019/2020)


Tentoonstelling “Die Unverbesserlichen” in galerie Classico

De of het onverbeterlijke – Die Unverbesserlichen
Kan een dier onverbeterlijk zijn? Misschien wel in een aantal verschillende opzichten. Zoals; hoe het dier zich gedraagt? Of wat voor een geluid het dier produceert?
Mijn eerste voorbeeld is het geluid van een Murmeltier.
Ik hoorde een Murmeltier voordat ik hem zag. Ik maakte pas een beeld van een Murmeltier nadat ik hem een keer in de bergen heb kunnen observeren. Op mijn atelier kijk ik naar het beeld dat ik maakte. Bijna gelijktijdig denk ik dan weer aan het geluid wat ze produceren. Dat “onverbeterlijke” geluid, een hele hoge fluittoon, wat alleen dit dier kan maken.
Een andere benadering is dat sommige kunstenaars onverbeterlijk zijn.
Op mijn tafel in mijn atelier ligt nu een boek met foto’s van de Piëta’s van Michelangelo. Ik kijk er met ontzag naar. Maar laat me er niet van weerhouden er door geïnspireerd te worden. Als een soort verering.
Diezelfde verering voel ik voor Rembrandt. In de serie hommages maakte ik naar een ets van Rembrandt een tekening in steen van “Slapende hond“. Tijdens het maakproces merk ik nog meer hoe elk krasje in dat werk functioneel en “onverbeterlijk” is. (voor afbeelding, zie eerste rij plaatjes)
Het is onmogelijk deze verfijning en geraffineerde manier van werken zelfs maar te benaderen. Toch zou het jammer zijn om dan helemaal maar niets meer te doen. Ik laat me graag meevoeren en ga de strijd aan. Niet met Rembrandt of Michelangelo. Nee, met mijzelf en het materiaal. Om de vorm en het materiaal zo te gebruiken dat er een vanzelfsprekend werk gecreëerd is. Met in mijn achterhoofd het weten hen nooit te kunnen overtreffen, maar dat hoeft ook niet.

Top